Modellenschool
Elke dag twijfel ik of ik wel de goede verdieping oploop voor de studie Media en Informatie Management. Ietwat verrast, steeds weer, kijk ik om me heen en vrees ik dat ik per ongeluk op de Amsterdamse modellenschool ben belandt. Het tapijt naar de A-zijde is de catwalk, op de B-zijde vind je kleedkamers en grime.
Als ik van huis weg ga denk ik vaak nog 'je ziet er guitig uit Kaneel, met je zonnige haren, die leuke bloementas en dat lieve t-shirtje van Hennes.' Dat beeld valt helaas vrij snel in duigen. De poppetjes op mijn opleiding zijn tiptop. Het zijn modellen in spé. Een hip t-shirtje is hier niet genoeg. Het gaat om het totaalplaatje. Een sexy rokje, maffe sneeuwlaarsjes, een opvallend truitje, een dolle riem, een gekke tas en een maffe baret schetst het algemene beeld. Haren, make-up en oorbellen uiteraard volledig bijpassend. Tientallen van zulke meisjes draaien om me heen en met behulp van ezelsbruggetjes probeer ik ze uit elkaar te houden.
Andersom is het juist wel weer makkelijk. Zit je bij Kaneel in de groep, heb je haar zo gevonden. Dat meisje met dat slordige haar en die roze tas. Ze zit op de tweede even te loggen.
2.9.04
30.8.04
Gewoon
Moos kwam en we dronken peer-perzik thee aan het witte tafeltje. Daarna liepen we naar Albert Heyn en we gooiden het mandje vol lekkere dingen. En toen stonden we in de rij en waren we als vanouds de spinazie vergeten, en ik liep terug naar het vriesvak en legde het er nog snel bij op de lopende band.
We liepen naar huis en zagen in de vensterbank van de buren het kleine konijntje van hout dat in een roeibootje zit, en twee huizen verder die man die altijd op de leren zwarte bank tv zit te kijken en rookt. We kookten en dronken rosé en na de maaltijd hadden we zoals gewoonlijk allebei buikpijn omdat onze ogen groter zijn dan onze magen.
Rond acht uur maakte ik koffie en aten we vruchtenvlaaitjes. In goede tijden werd Charlie op het nippertje uit de brand in Scala geredt en helaas kon Benjamin niet meer ontsnappen. We dronken nog meer koffie en later weer rosé en we keken een DVD. Ik brandde het lavendelkaarsje van Ikea en Moos at doppinda's en liet de schilletjes vallen in het roze Jip en Janneke schaaltje.
Vandaag was alles weer zoals vanouds.
Moos kwam en we dronken peer-perzik thee aan het witte tafeltje. Daarna liepen we naar Albert Heyn en we gooiden het mandje vol lekkere dingen. En toen stonden we in de rij en waren we als vanouds de spinazie vergeten, en ik liep terug naar het vriesvak en legde het er nog snel bij op de lopende band.
We liepen naar huis en zagen in de vensterbank van de buren het kleine konijntje van hout dat in een roeibootje zit, en twee huizen verder die man die altijd op de leren zwarte bank tv zit te kijken en rookt. We kookten en dronken rosé en na de maaltijd hadden we zoals gewoonlijk allebei buikpijn omdat onze ogen groter zijn dan onze magen.
Rond acht uur maakte ik koffie en aten we vruchtenvlaaitjes. In goede tijden werd Charlie op het nippertje uit de brand in Scala geredt en helaas kon Benjamin niet meer ontsnappen. We dronken nog meer koffie en later weer rosé en we keken een DVD. Ik brandde het lavendelkaarsje van Ikea en Moos at doppinda's en liet de schilletjes vallen in het roze Jip en Janneke schaaltje.
Vandaag was alles weer zoals vanouds.
29.8.04
Olivia
Veel meisjes huilden als ze weer naar Nederland gingen. Meisjes van zeven of negen jaar, die me hadden verteld op wie ze verliefd waren, me de kunst van het scoubidouen hadden bijgebracht, met wie ik ging eten op de soirée crepes en met wie ik vrijdagavond danste als er disco was. Ze gaven me tekeningen, armbandjes, we wisselden adressen uit, ik tilde ze op en we namen afscheid.
Op een dag liep er een meisje de kidsclub binnen met bruine krullen. Een klein meisje van zeven jaar, met elfenoogjes. Ze kleurde een kleurplaat in en ze vertelde dat ze Olivia heette. Vanaf die dag kwam Olivia elke dag. We maakten lampionnetjes en deden speurtochten en Olivia bracht altijd iets mee om me te laten zien. Haar scoubidoutouwtjes of haar stickerverzameling. Ze vertelde me hoe haar huis eruit zag en wie er in welke kamer sliep. Olivia was het enige Nederlandse meisje die week, tussen alle Engelse kinderen. Maar ze vond het niet erg en kon met iedereen communiceren. Oliva was een engeltje, iedereen vond haar lief.
Haar laatste ochtend bakten we cake. Buiten sneed ik hem in stukken en iedereen rende naar z'n vader en moeder. Olivia at haar cake op met mij en daarna zuchtte ze. Ze strekte haar armen naar me uit, knuffelde me voor wel vijf minuten, keek me aan, zei 'dag', en huppelde weg. Dag!Dag Olivia!
Veel meisjes huilden als ze weer naar Nederland gingen. Meisjes van zeven of negen jaar, die me hadden verteld op wie ze verliefd waren, me de kunst van het scoubidouen hadden bijgebracht, met wie ik ging eten op de soirée crepes en met wie ik vrijdagavond danste als er disco was. Ze gaven me tekeningen, armbandjes, we wisselden adressen uit, ik tilde ze op en we namen afscheid.
Op een dag liep er een meisje de kidsclub binnen met bruine krullen. Een klein meisje van zeven jaar, met elfenoogjes. Ze kleurde een kleurplaat in en ze vertelde dat ze Olivia heette. Vanaf die dag kwam Olivia elke dag. We maakten lampionnetjes en deden speurtochten en Olivia bracht altijd iets mee om me te laten zien. Haar scoubidoutouwtjes of haar stickerverzameling. Ze vertelde me hoe haar huis eruit zag en wie er in welke kamer sliep. Olivia was het enige Nederlandse meisje die week, tussen alle Engelse kinderen. Maar ze vond het niet erg en kon met iedereen communiceren. Oliva was een engeltje, iedereen vond haar lief.
Haar laatste ochtend bakten we cake. Buiten sneed ik hem in stukken en iedereen rende naar z'n vader en moeder. Olivia at haar cake op met mij en daarna zuchtte ze. Ze strekte haar armen naar me uit, knuffelde me voor wel vijf minuten, keek me aan, zei 'dag', en huppelde weg. Dag!Dag Olivia!
Terug
Ik ben weer terug. Weer terug in Nederland, waar het lekker regent en iedereen klaagt over de ozo-tegenvallende-zomer. De kunst van het loggen hopelijk niet verleerd. Aanvankelijk wilde ik alles opkrabbelen, om dat later, nu dus, alles te publiceren. Maar daar had ik helemaal geen zin in. M'n zomer was echt ontzettend leuk, maar waar moet ik beginnen? Hetzelfde als je je vrienden en familie weer ziet. 'Hoe was het schat?' 'Ja echt super leuk'. En daar blijft het dan even bij. Verhalen komen met de tijd.
Ik ben weer terug. Weer terug in Nederland, waar het lekker regent en iedereen klaagt over de ozo-tegenvallende-zomer. De kunst van het loggen hopelijk niet verleerd. Aanvankelijk wilde ik alles opkrabbelen, om dat later, nu dus, alles te publiceren. Maar daar had ik helemaal geen zin in. M'n zomer was echt ontzettend leuk, maar waar moet ik beginnen? Hetzelfde als je je vrienden en familie weer ziet. 'Hoe was het schat?' 'Ja echt super leuk'. En daar blijft het dan even bij. Verhalen komen met de tijd.
7.7.04
Zomer
Maandag schrok ik wakker. Het was pas half acht. Nog twaalf uur te gaan, dan zou ik naar Frankrijk vertrekken. M'n tassen waren zo goed als ingepakt en ik keek de koelkast na op niet-houdbare-dingen-die-m'n-huisgenote-niet-eet-of-drinkt. Ik sloeg een ontbijt over en dook nog even de stad in. Daarna vertrok ik richting Amersfoort. Ondertussen werd ik gebeld en gebeld. 'Fijne reis, dankjewel, veel plezier, dankjewel, jij ook een fijne zomer, we mailen wel, ja dat doen we, ik zal soms sms-en, oke lieverd'.
En toen stond ik met m'n moeder bij Albert Heyn. Ik legde Knoppers in de kar en werd gebeld door Double-A. En wat bleek. Die ochtend was er een aanvraag binnengekomen van een camping vlakbij de Atlantische kust. Camping Du Lac in Landevieille. Dringend op zoek naar een Nederlands meisje voor kinderanimatie en barwerk. Ik schrok, dacht na, en belde Double-A na een uur terug dat het me leuk leek. En toen gingen de spannendste uurtjes van m'n ozo korte leven tot nu toe in. Enkele uren zat ik in spanning of de camping m'n CV zou goedkeuren en Double-A m'n busreis kon omzetten naar een reis richting Souillac. Het was vreselijk. Ik zat wat en dronk wat en las wat en kletste wat en voelde me vreemd. Uren later werd ik gebeld dat het rond was! Ik belde het uitzwaaicomité af en we konden rustig gaan eten met z'n allen. Ik vertelde m'n flex maatjes dat ik ze niet meer zou zien en wensde ze een hele fijne busreis.
Maandagavond en gisteren waren echt extraatjes. Je hebt van iedereen al afscheid genomen maar mag nog even blijven! Maar vanavond is het echt zover. Om kwart voor zeven ga ik er vandoor. Donderdagmiddag kom ik aan in Souillac. Daar word ik opeghaald en naar Du Lac gebracht. Overdag vermaak ik de kids door ze te schminken en een lesje tennis bij te brengen. 's Avonds sta ik paraat de flessen wijn te ontkurken en een glaasje ranja in te schenken achter de bar. Ik slaap in een grote tent samen met een Franse collega en heb een stoere mountainbike tot m'n beschikking. Wat rest mij te zeggen? Dat het in Nederland natuurlijk ook vast-nog-wel-beter-wordt-met-het weer. En ik zal snel wat van me laten horen.
Maandag schrok ik wakker. Het was pas half acht. Nog twaalf uur te gaan, dan zou ik naar Frankrijk vertrekken. M'n tassen waren zo goed als ingepakt en ik keek de koelkast na op niet-houdbare-dingen-die-m'n-huisgenote-niet-eet-of-drinkt. Ik sloeg een ontbijt over en dook nog even de stad in. Daarna vertrok ik richting Amersfoort. Ondertussen werd ik gebeld en gebeld. 'Fijne reis, dankjewel, veel plezier, dankjewel, jij ook een fijne zomer, we mailen wel, ja dat doen we, ik zal soms sms-en, oke lieverd'.
En toen stond ik met m'n moeder bij Albert Heyn. Ik legde Knoppers in de kar en werd gebeld door Double-A. En wat bleek. Die ochtend was er een aanvraag binnengekomen van een camping vlakbij de Atlantische kust. Camping Du Lac in Landevieille. Dringend op zoek naar een Nederlands meisje voor kinderanimatie en barwerk. Ik schrok, dacht na, en belde Double-A na een uur terug dat het me leuk leek. En toen gingen de spannendste uurtjes van m'n ozo korte leven tot nu toe in. Enkele uren zat ik in spanning of de camping m'n CV zou goedkeuren en Double-A m'n busreis kon omzetten naar een reis richting Souillac. Het was vreselijk. Ik zat wat en dronk wat en las wat en kletste wat en voelde me vreemd. Uren later werd ik gebeld dat het rond was! Ik belde het uitzwaaicomité af en we konden rustig gaan eten met z'n allen. Ik vertelde m'n flex maatjes dat ik ze niet meer zou zien en wensde ze een hele fijne busreis.
Maandagavond en gisteren waren echt extraatjes. Je hebt van iedereen al afscheid genomen maar mag nog even blijven! Maar vanavond is het echt zover. Om kwart voor zeven ga ik er vandoor. Donderdagmiddag kom ik aan in Souillac. Daar word ik opeghaald en naar Du Lac gebracht. Overdag vermaak ik de kids door ze te schminken en een lesje tennis bij te brengen. 's Avonds sta ik paraat de flessen wijn te ontkurken en een glaasje ranja in te schenken achter de bar. Ik slaap in een grote tent samen met een Franse collega en heb een stoere mountainbike tot m'n beschikking. Wat rest mij te zeggen? Dat het in Nederland natuurlijk ook vast-nog-wel-beter-wordt-met-het weer. En ik zal snel wat van me laten horen.
3.7.04
Alle tijd
Moos en ik zaten de hele middag bij Mambo. Het is de leukste strandtent van Scheveningen. Op de tafeltjes staan cactusjes in gestreepte bloempotjes en de bar is van gekleurd hout. Het waaide maar de zon scheen ook. We trokken onze schoenen uit en nestelden ons in de stoelen van bamboe. Het was niet druk op het strand. Een paar jongens speelden volleybal en een enkeling liet z'n hond uit. We bestelden koffie en appeltaart bij de jongen met de blonde krullen. De schuim waaide bijna van de cappuccino af en de appeltaart had hij opgewarmd en versierd met slagroom, kaneel, verse appel en meloen. Als het poepdruk is heeft hij daar natuurlijk geen tijd voor, maar nu wel. We zaten daar, keken naar de zee en dronken koffie. Alles was zo relaxed. We hadden alle tijd. Later zat de krullebol samen met z'n collega op de hoge berg strandstoelen. Ze droegen zonnebrillen en hun benen bungelden naar beneden. Ze konden zich vast niet voorstellen dat ze straks zo hard moeten werken dat er geen tijd is om te kletsen en hun benen te laten bungelen. En ik kon me niet voorstellen dat ik de hele zomer niet bij Moos ben.
Moos en ik zaten de hele middag bij Mambo. Het is de leukste strandtent van Scheveningen. Op de tafeltjes staan cactusjes in gestreepte bloempotjes en de bar is van gekleurd hout. Het waaide maar de zon scheen ook. We trokken onze schoenen uit en nestelden ons in de stoelen van bamboe. Het was niet druk op het strand. Een paar jongens speelden volleybal en een enkeling liet z'n hond uit. We bestelden koffie en appeltaart bij de jongen met de blonde krullen. De schuim waaide bijna van de cappuccino af en de appeltaart had hij opgewarmd en versierd met slagroom, kaneel, verse appel en meloen. Als het poepdruk is heeft hij daar natuurlijk geen tijd voor, maar nu wel. We zaten daar, keken naar de zee en dronken koffie. Alles was zo relaxed. We hadden alle tijd. Later zat de krullebol samen met z'n collega op de hoge berg strandstoelen. Ze droegen zonnebrillen en hun benen bungelden naar beneden. Ze konden zich vast niet voorstellen dat ze straks zo hard moeten werken dat er geen tijd is om te kletsen en hun benen te laten bungelen. En ik kon me niet voorstellen dat ik de hele zomer niet bij Moos ben.
Vliegtuigen, lekkere koeken en chocola
Gisteravond paste ik op Bas en Suus. Bas is bijna vier. Ik poetste z'n tandjes, las drie verhaaltjes voor en toen kletstebetsten we nog wat. Op een gegeven moment zei ik dat ik naar beneden ging. En dat hij maar lekker moest gaan slapen. 'En als ik dan droom over een leeuw of een tijger', zei Bas, 'dan roep ik jou'. 'Precies', zei ik, 'dan roep je mij en dan ren ik naar boven'. 'En wat doe jij dan?' vroeg Bas. 'Dan kletsebetsen we weer over leuke dingen', zei ik. 'Oké', zei Bas. 'Dan doe ik de lamp met de auto aan en dan praten we over vliegtuigen, lekkere koeken en chocola'.
Gisteravond paste ik op Bas en Suus. Bas is bijna vier. Ik poetste z'n tandjes, las drie verhaaltjes voor en toen kletstebetsten we nog wat. Op een gegeven moment zei ik dat ik naar beneden ging. En dat hij maar lekker moest gaan slapen. 'En als ik dan droom over een leeuw of een tijger', zei Bas, 'dan roep ik jou'. 'Precies', zei ik, 'dan roep je mij en dan ren ik naar boven'. 'En wat doe jij dan?' vroeg Bas. 'Dan kletsebetsen we weer over leuke dingen', zei ik. 'Oké', zei Bas. 'Dan doe ik de lamp met de auto aan en dan praten we over vliegtuigen, lekkere koeken en chocola'.
Abonneren op:
Posts (Atom)
