Zo vrij als een vogeltje
Vandaag was ik van plan achter m'n computer te kruipen en aan een boekrecensie te werken voor school maar wie dat met dit weer vrijwillig besluit te doen is gek. Ik ben met Moos naar Den Haag afgereisd met als eindbestemming Scheveningen. De wind door de haren, de zon op de bol, het zand in de gympen. We hebben door de branding gebanjerd en gekeken naar al die stoere mannen die bezig zijn met het opbouwen van de strandtenten. Cappuccino gedronken bij Bora Bora en Italiaans ijs gegeten op de boulevard.
Zojuist liep ik met het zand nog in m'n schoenen even naar de supermarkt voor koffie, melk en jodenkoeken en daar laadden de zojuist van het werk terug gekomen zakenmannetjes, nog strak in het pak, hun mandjes vol met avondeten. Hele dag op kantoor gezeten, sneu gewoon. Maar goed, zo vrij als een vogeltje of niet; laat het voor altijd dit weer blijven.
17.3.04
Reuk
Vroeger was ik er altijd zo gek op als m'n moeder de bus met koffie bijvulde. Die geur van gemalen koffie maakte me vreselijk gelukkig evenals de geur van verse thee. Ik spaarde de lege zakjes en rook net zo lang aan ze tot de geur er vanaf ging.
Nu zal ik jullie iets vertellen over tic tac doosjes. Ik vind tic tac snoepjes best lekker maar nog liever ruik ik aan een leeg tic tac doosje. Probeer het thuis maar eens, en kijk wat je er van vindt. Mocht ik nu veel vreemde reacties krijgen dan beloof ik jullie dat ik hulp zoek. Omdat ik geen idee heb hoe er gereageerd gaat worden blijf ik liever anoniem.
Een boogschuttertje.
Vroeger was ik er altijd zo gek op als m'n moeder de bus met koffie bijvulde. Die geur van gemalen koffie maakte me vreselijk gelukkig evenals de geur van verse thee. Ik spaarde de lege zakjes en rook net zo lang aan ze tot de geur er vanaf ging.
Nu zal ik jullie iets vertellen over tic tac doosjes. Ik vind tic tac snoepjes best lekker maar nog liever ruik ik aan een leeg tic tac doosje. Probeer het thuis maar eens, en kijk wat je er van vindt. Mocht ik nu veel vreemde reacties krijgen dan beloof ik jullie dat ik hulp zoek. Omdat ik geen idee heb hoe er gereageerd gaat worden blijf ik liever anoniem.
Een boogschuttertje.
14.3.04
12.3.04
Vroege Vogel
Vanmorgen ben ik zowaar om zeven uur opgestaan. De schattige polyfone wake-up-tune op m'n telefoon doet me eerder teruggaan naar dromenland dan dat ik er echt wakker van schrik en zo kwam ik op het idee om mijn foeilelijke doch degelijke wekkerradio weer eens tevoorschijn te toveren. En het heeft mogen baten! Om zeven uur brulde de radio door m'n kamer. Na twee keer de snooze knop in te hebben gedrukt ben ik uit bed gerold, heb thee gezet, crackers gegeten en mezelf 'ready for school' gemaakt. Wegens een navigatiefoutje miste ik de trein van 8:02 maar om 8:16 zat ik er toch echt in en dat vond ik een hele prestatie. (Ik belde m'n vader nog even om iets door te geven en hij kon het niet geloven dat ik het écht was). Van kwart voor negen tot half 3 heb ik op school gezeten. Voor m'n gevoel is het nu al vér na zessen. Wat kan een dag lang duren; heerlijk. Tot zover dit avontuur waar ik zoals je merkt redelijk trots op ben. Een memorabel moment in de geschiedenis van Kaneel. Laten jij en ik het niet snel vergeten.
Vanmorgen ben ik zowaar om zeven uur opgestaan. De schattige polyfone wake-up-tune op m'n telefoon doet me eerder teruggaan naar dromenland dan dat ik er echt wakker van schrik en zo kwam ik op het idee om mijn foeilelijke doch degelijke wekkerradio weer eens tevoorschijn te toveren. En het heeft mogen baten! Om zeven uur brulde de radio door m'n kamer. Na twee keer de snooze knop in te hebben gedrukt ben ik uit bed gerold, heb thee gezet, crackers gegeten en mezelf 'ready for school' gemaakt. Wegens een navigatiefoutje miste ik de trein van 8:02 maar om 8:16 zat ik er toch echt in en dat vond ik een hele prestatie. (Ik belde m'n vader nog even om iets door te geven en hij kon het niet geloven dat ik het écht was). Van kwart voor negen tot half 3 heb ik op school gezeten. Voor m'n gevoel is het nu al vér na zessen. Wat kan een dag lang duren; heerlijk. Tot zover dit avontuur waar ik zoals je merkt redelijk trots op ben. Een memorabel moment in de geschiedenis van Kaneel. Laten jij en ik het niet snel vergeten.
11.3.04
Roeping
Vanmorgen in de bus zat ik tegenover een man die een baby op schoot had. (Wie heeft het verzonnen om in de bus zogenaamde treinzitjes te maken; alsof vooruit rijden al niet vreselijk genoeg is.) Het kindje strekte zijn armpjes naar mij en begon breeduit te lachen. In het gangpad zat een Marokkaans meisje in een buggy die naar me zwaaide. Op het station gaf ik een jongetje een hand die niet van de roltrap af durfde (zijn moeder had al haar handen vol met tassen en nog meer kinderen) en in de trein speelde ik 'ik-zie-ik-zie-wat-jij-niet-ziet' met een meisje van een jaar of zes. Misschien moet ik er eens over na gaan denken om te solliciteren als nanny bij Connexxion of NS. Moge het duidelijk zijn wat mijn roeping is.
Vanmorgen in de bus zat ik tegenover een man die een baby op schoot had. (Wie heeft het verzonnen om in de bus zogenaamde treinzitjes te maken; alsof vooruit rijden al niet vreselijk genoeg is.) Het kindje strekte zijn armpjes naar mij en begon breeduit te lachen. In het gangpad zat een Marokkaans meisje in een buggy die naar me zwaaide. Op het station gaf ik een jongetje een hand die niet van de roltrap af durfde (zijn moeder had al haar handen vol met tassen en nog meer kinderen) en in de trein speelde ik 'ik-zie-ik-zie-wat-jij-niet-ziet' met een meisje van een jaar of zes. Misschien moet ik er eens over na gaan denken om te solliciteren als nanny bij Connexxion of NS. Moge het duidelijk zijn wat mijn roeping is.
8.3.04
Hagelslag
Ik ga altijd voor de Euro Shopper hagelslag. Die rode verpakking met een witte olifant erop die door de hagelslag walst. Je moet wat, met de kleinere beurs. Soms neigt mijn hand naar de Venz te gaan. Vastberaden pak ik normaalgesproken de goedkope variant. Vandaag niet. Ik kon me niet beheersen. De Venz hagelslag keek me trots aan. Trots op zijn 'funny's', trots op zijn 'schenktuit' van karton, trots op de grappen en grollen achterop de verpakking. De Euro Shopper keek me zielig aan. Niks moppentrommel, niks schenktuit. In plaats hiervan zo'n sneu half circkeltje dat met de duim naar binnen gedrukt kan worden (en vervolgens weer naar buiten omdat het de hagelslag anders tegen houdt). Niks funny's of andere verrassingen. M'n hand greep de Venz en drukte het pak in m'n mandje. Ik ben doorgelopen en heb niet meer omgekeken naar het schap met broodbeleg. Ik durfde niet. Laf? Misschien wel ja. Maar laat ik daar nu niet meer aan denken. Laat ik genieten van mijn boterham met dure hagelslag.
Ik ga altijd voor de Euro Shopper hagelslag. Die rode verpakking met een witte olifant erop die door de hagelslag walst. Je moet wat, met de kleinere beurs. Soms neigt mijn hand naar de Venz te gaan. Vastberaden pak ik normaalgesproken de goedkope variant. Vandaag niet. Ik kon me niet beheersen. De Venz hagelslag keek me trots aan. Trots op zijn 'funny's', trots op zijn 'schenktuit' van karton, trots op de grappen en grollen achterop de verpakking. De Euro Shopper keek me zielig aan. Niks moppentrommel, niks schenktuit. In plaats hiervan zo'n sneu half circkeltje dat met de duim naar binnen gedrukt kan worden (en vervolgens weer naar buiten omdat het de hagelslag anders tegen houdt). Niks funny's of andere verrassingen. M'n hand greep de Venz en drukte het pak in m'n mandje. Ik ben doorgelopen en heb niet meer omgekeken naar het schap met broodbeleg. Ik durfde niet. Laf? Misschien wel ja. Maar laat ik daar nu niet meer aan denken. Laat ik genieten van mijn boterham met dure hagelslag.
Abonneren op:
Posts (Atom)
