Nachtmerrie
Hoog Catharijne Utrecht staat zonder twijfel in de Top Tien Lelijkste Plekken Ter Wereld. Soms móet ik er doorheen. En daar ga ik dan. Ik sluit me volledig af van het hele winkelgebeuren. Met muziek in de oren baan ik me een weg door de menigte en werp vooral geen blikken in de etalages en snackgelegenheden met haar kansloze personeel en misselijkmakende verlichting.
Soms droom ik dat ik er werk. Fulltime. Met een glimmend voorhoofd van de frituur en een zwetende bovenlip sta ik dan in zo'n lelijke felgekleurde polo 'gezonde' patat te bakken bij Bram Ladage. Compleet doof van alle Hoog Katrijnse herrie en afgepeigerd door het hoge tempo dat ik er in dien te houden van m'n pokdalige baas en m'n akelig domme collega's.
Een bijna net zo vreselijke nachtmerrie is dat ik bij de buren van Bram werk; de Sap Express. Je zou me moeten zien staan. Op dat akelige hoekje richting de Hennes. In het volle TL-licht. En dan in m'n pauze breng ik vijftien vrije minuten door op zo'n zielig opklapstoeltje een halve meter verderop.
Hoe heerlijk om dan wakker te worden.
13.11.04
11.11.04
Mannen
Ik zie zoveel mannen met oorbellen. Ik zie zoveel mannen met bontjassen. Er zijn zoveel mannen met vrouwelijke trekjes. Vanavond zag ik een jongen met interessant gestrikte gouden gympen en wollen handschoenen tot z'n knokkels. Nu is het uiteraard een must dat mannen aandacht aan hun uiterlijk besteden. Dat ze het belangrijk vinden dat de broek met het shirt matcht, dat ze zich goed scheren, dat ze een potje gel meenemen als ze bij je komen slapen. Dat siert ze. Maar laat ze alsjeblieft grof gebreide wollen vesten dragen en mooie spijkerbroeken. Laat ze alsjeblieft hippe doch makkelijke gympjes hebben die ze uittrappen als ze de keukendeur binnenkomen in plaats van dat ze ervoor gaan zitten de gouden veters secuur los te maken voordat ze hun metro-muiltjes in hun garderobekast plaatsen. Mannen moeten mannelijk zijn. Ze mogen winkelen niet ál te leuk vinden. Ze mogen geen sieraden dragen. En ze mogen niet al te lang bezig zijn met het strikken of losmaken van hun veters. In deze kostbare tijd moet de man (bij vertrek)de vrouw haar jas aangeven of moet de man (bij aankomst) de vrouw de trap op dragen naar boven. Maar dat is mijn mening.
Ik zie zoveel mannen met oorbellen. Ik zie zoveel mannen met bontjassen. Er zijn zoveel mannen met vrouwelijke trekjes. Vanavond zag ik een jongen met interessant gestrikte gouden gympen en wollen handschoenen tot z'n knokkels. Nu is het uiteraard een must dat mannen aandacht aan hun uiterlijk besteden. Dat ze het belangrijk vinden dat de broek met het shirt matcht, dat ze zich goed scheren, dat ze een potje gel meenemen als ze bij je komen slapen. Dat siert ze. Maar laat ze alsjeblieft grof gebreide wollen vesten dragen en mooie spijkerbroeken. Laat ze alsjeblieft hippe doch makkelijke gympjes hebben die ze uittrappen als ze de keukendeur binnenkomen in plaats van dat ze ervoor gaan zitten de gouden veters secuur los te maken voordat ze hun metro-muiltjes in hun garderobekast plaatsen. Mannen moeten mannelijk zijn. Ze mogen winkelen niet ál te leuk vinden. Ze mogen geen sieraden dragen. En ze mogen niet al te lang bezig zijn met het strikken of losmaken van hun veters. In deze kostbare tijd moet de man (bij vertrek)de vrouw haar jas aangeven of moet de man (bij aankomst) de vrouw de trap op dragen naar boven. Maar dat is mijn mening.
8.11.04
In de trein
Het jongetje zat te lezen in een boek en het jongste meisje speelde met haar pop. Ze hing het poppenjasje aan het kapstokhaakje naast het raam. Haar iets oudere zusje zong een kinderliedje. De blonde meisjes keken naar buiten en wezen naar de Nederlandse schaapjes. Vlak voor station Duivendrecht spoorde moeder Anna de kleine Eva aan haar pop aan te kleden. Dat deed ze en toen stonden ze op. Ieder een eigen rugzak. Anna voorop. Eén voor één gingen ze door de klapdoor. Vier lieve Zweedse gezichtjes lachten naar me.
Het jongetje zat te lezen in een boek en het jongste meisje speelde met haar pop. Ze hing het poppenjasje aan het kapstokhaakje naast het raam. Haar iets oudere zusje zong een kinderliedje. De blonde meisjes keken naar buiten en wezen naar de Nederlandse schaapjes. Vlak voor station Duivendrecht spoorde moeder Anna de kleine Eva aan haar pop aan te kleden. Dat deed ze en toen stonden ze op. Ieder een eigen rugzak. Anna voorop. Eén voor één gingen ze door de klapdoor. Vier lieve Zweedse gezichtjes lachten naar me.
7.11.04
Liefde
Vannacht liepen Fje en ik om half zes door de Utrechtse straatjes. We keken bij de huizen naar binnen en zagen de Moslims met elkaar eten voordat de zon op zou komen. We hadden veel gedronken en waren blij toen we m'n kamer bereikten. We waren blij dat we onze laarzen uit konden trekken, water konden drinken en we waren blij dat we ons op bed konden neervallen. Toen vond ik een lichtgrijze envelop. Onder m'n dekbed.Verrast keek ik Fje aan en toen scheurde ik hem open. Er zat een kaart in met daarop vijf regeltjes.
vanaf het moment dat ik je zag
dacht ik: jij hoort bij mij
toen kwam er steeds
van dag tot dag
een beetje liefde bij
En het leukste is. Die jongen met de timmermanshanden had hem daar verstopt. Die jongen van dat afspraakje dat m'n leven veranderde. En nu hoor ik bij hem.
Vannacht liepen Fje en ik om half zes door de Utrechtse straatjes. We keken bij de huizen naar binnen en zagen de Moslims met elkaar eten voordat de zon op zou komen. We hadden veel gedronken en waren blij toen we m'n kamer bereikten. We waren blij dat we onze laarzen uit konden trekken, water konden drinken en we waren blij dat we ons op bed konden neervallen. Toen vond ik een lichtgrijze envelop. Onder m'n dekbed.Verrast keek ik Fje aan en toen scheurde ik hem open. Er zat een kaart in met daarop vijf regeltjes.
vanaf het moment dat ik je zag
dacht ik: jij hoort bij mij
toen kwam er steeds
van dag tot dag
een beetje liefde bij
En het leukste is. Die jongen met de timmermanshanden had hem daar verstopt. Die jongen van dat afspraakje dat m'n leven veranderde. En nu hoor ik bij hem.
3.11.04
Hospitere
'K moes hospitere. Hospitere voor een leuke, grote kamer, met een leuke, grote, ingebouwde hoogslaper in hartje binnenstad. Nu kan hospitere op een 'lullige' manier gaan, of op een 'gezellige'. 'Lullig': je staat in een rijtje naast elkaar op de gang en er wordt je gevraagd een mop te vertellen. 'Gezellig': je zit met z'n allen bij elkaar in de keuken en probeert op een 'ontspannen' en 'ongedwongen' manier een gesprek te voeren over wie je bent, wat je doet en wat je verwacht van je huisgenootjes.
Dit laatste was gisteravond het geval. Onder het genot van een kopje koffie met rietsuiker ging ik op een van de weinige stoelen lege stoelen zitten. Een houten, gammel tuinstoeltje met geruite bekleding. Ik had er onmiddelijk spijt van omdat ik wanneer ik zou gaan liggen niemand zou zien en enorm veel moeite had met rechtop blijven zitten wegens het lage karakter van de stoel. Toch hield ik de rug trots gestrekt en observeerde ik de mogelijke concurrenten.
We zaten in een kring bij elkaar en ik heb genoten van het diverse gezelschap. Er is er altijd één die zich gedraagt alsof ze de kamer al heeft en quasi relaxt, op het nippertje, zonder tas komt binnenlopen. 'Ben ik te laat of te vroeg of precies op tijd!' 'Ha ha ha!'.
En dan eentje die net even iets dommer is. Zo'n meisje met witte laarzen en een bijpassende baret en een schuine staart die een vriendin mee neemt. 'Nou ik heet Janneke, ik doe páábóó en ik heb géén hobby's eigenlijk, behalve uitgaan natuurlijk!'.
Dan volgt de iets lelijkere die doet alsof ze een wereldvrouw is. Zo'n meisje draagt een bril en heeft een sjaal met lekkere gekke kleuren. Ze stelt veel vragen en deelt ons mede dat ze 'gek is op mensen' (wij niet op haar). 'Ik doe op dit moment Cultureeele Maatschaappelijke Vooorming en ben hélemaal gek van reizen en dansen ik doe op dit moment Latin Dance en ehm, ja wat kan ik daar over vertellen, dat is eigenlijk een soort streetdance maar ja, dan op Latijns Amerikaanse muziek!'.
Ik knikte alsof ik haar dansgroep bijster interessant vond en toen volgde de allerergste van het stel. Zo'n meisje dat alles voor elkaar heeft. Zo'n meisje met een duur tweed jasje en een mini paraplu in haar hand. Zo'n meisje dat al jaren een vriend heeft en zichzelf zit te verkopen alsof ze goud opbrengt. 'Ik heb nu een hele etage voor mezelf, maar wil zo graag weer eens wat anders'. Arm kind toch, ze is toe aan wat anders. Zo'n meisje dat opschept dat ze al twee keer naar Nepal is geweest maar waarschijnlijk gek is op georganiseerde reizen. Zo'n meisje dat lekker recht door zee is en het belangrijk vind dat dingen meteen 'úitgesproken worden'. Zo'n meisje dat gaat zitten beweren dat ze 'superveel van schoonmaken houdt en het hélemaal niet érg vindt om de keuken te schrobben'. Zo'n meisje.
Ik bel over een maand nog eens aan bij dat huis en als ik merk dat zij het geworden is dan zwaait er wat.
'K moes hospitere. Hospitere voor een leuke, grote kamer, met een leuke, grote, ingebouwde hoogslaper in hartje binnenstad. Nu kan hospitere op een 'lullige' manier gaan, of op een 'gezellige'. 'Lullig': je staat in een rijtje naast elkaar op de gang en er wordt je gevraagd een mop te vertellen. 'Gezellig': je zit met z'n allen bij elkaar in de keuken en probeert op een 'ontspannen' en 'ongedwongen' manier een gesprek te voeren over wie je bent, wat je doet en wat je verwacht van je huisgenootjes.
Dit laatste was gisteravond het geval. Onder het genot van een kopje koffie met rietsuiker ging ik op een van de weinige stoelen lege stoelen zitten. Een houten, gammel tuinstoeltje met geruite bekleding. Ik had er onmiddelijk spijt van omdat ik wanneer ik zou gaan liggen niemand zou zien en enorm veel moeite had met rechtop blijven zitten wegens het lage karakter van de stoel. Toch hield ik de rug trots gestrekt en observeerde ik de mogelijke concurrenten.
We zaten in een kring bij elkaar en ik heb genoten van het diverse gezelschap. Er is er altijd één die zich gedraagt alsof ze de kamer al heeft en quasi relaxt, op het nippertje, zonder tas komt binnenlopen. 'Ben ik te laat of te vroeg of precies op tijd!' 'Ha ha ha!'.
En dan eentje die net even iets dommer is. Zo'n meisje met witte laarzen en een bijpassende baret en een schuine staart die een vriendin mee neemt. 'Nou ik heet Janneke, ik doe páábóó en ik heb géén hobby's eigenlijk, behalve uitgaan natuurlijk!'.
Dan volgt de iets lelijkere die doet alsof ze een wereldvrouw is. Zo'n meisje draagt een bril en heeft een sjaal met lekkere gekke kleuren. Ze stelt veel vragen en deelt ons mede dat ze 'gek is op mensen' (wij niet op haar). 'Ik doe op dit moment Cultureeele Maatschaappelijke Vooorming en ben hélemaal gek van reizen en dansen ik doe op dit moment Latin Dance en ehm, ja wat kan ik daar over vertellen, dat is eigenlijk een soort streetdance maar ja, dan op Latijns Amerikaanse muziek!'.
Ik knikte alsof ik haar dansgroep bijster interessant vond en toen volgde de allerergste van het stel. Zo'n meisje dat alles voor elkaar heeft. Zo'n meisje met een duur tweed jasje en een mini paraplu in haar hand. Zo'n meisje dat al jaren een vriend heeft en zichzelf zit te verkopen alsof ze goud opbrengt. 'Ik heb nu een hele etage voor mezelf, maar wil zo graag weer eens wat anders'. Arm kind toch, ze is toe aan wat anders. Zo'n meisje dat opschept dat ze al twee keer naar Nepal is geweest maar waarschijnlijk gek is op georganiseerde reizen. Zo'n meisje dat lekker recht door zee is en het belangrijk vind dat dingen meteen 'úitgesproken worden'. Zo'n meisje dat gaat zitten beweren dat ze 'superveel van schoonmaken houdt en het hélemaal niet érg vindt om de keuken te schrobben'. Zo'n meisje.
Ik bel over een maand nog eens aan bij dat huis en als ik merk dat zij het geworden is dan zwaait er wat.
1.11.04
Gezellig
We hebben een hondje. Een puppy. Ze is wit met zwarte vlekken en soms bijt ze in je teen en soms gaat ze er met je spullen vandoor maar dat schijnt normaal te zijn want ze is nog klein. En na het eten laten m'n moeder en ik Sennah uit. Dan gaan we een blokje om en dan draag ik m'n nieuwe witte jas met de eskimocapuchon en dan vind zelfs ik, een hondje best gezellig.
We hebben een hondje. Een puppy. Ze is wit met zwarte vlekken en soms bijt ze in je teen en soms gaat ze er met je spullen vandoor maar dat schijnt normaal te zijn want ze is nog klein. En na het eten laten m'n moeder en ik Sennah uit. Dan gaan we een blokje om en dan draag ik m'n nieuwe witte jas met de eskimocapuchon en dan vind zelfs ik, een hondje best gezellig.
Italiaanse koffie aan de gracht
De bar is van kleine rode tegeltjes en het koffieapparaat is ook rood. Er staan tientallen soorten koffie op de kaart. Het wordt in hippe gele, blauwe en rode mokken geschonken en je krijgt er een koffielikeurtje met slagroom bij. En natuurlijk een koekje. Bij thee een bonbon. Het zaakje telt twaalf tafeltjes. Boven knusse tafels voor twee en beneden grotere met mooie leren stoelen. Een aanrader is de zelfgemaakte appeltaart maar ook de broodjes, bagels, soepjes en salades zijn niet mis. Kom maar eens langs voor een bakkie. Ik heb een nieuw zaterdagbaantje.
De bar is van kleine rode tegeltjes en het koffieapparaat is ook rood. Er staan tientallen soorten koffie op de kaart. Het wordt in hippe gele, blauwe en rode mokken geschonken en je krijgt er een koffielikeurtje met slagroom bij. En natuurlijk een koekje. Bij thee een bonbon. Het zaakje telt twaalf tafeltjes. Boven knusse tafels voor twee en beneden grotere met mooie leren stoelen. Een aanrader is de zelfgemaakte appeltaart maar ook de broodjes, bagels, soepjes en salades zijn niet mis. Kom maar eens langs voor een bakkie. Ik heb een nieuw zaterdagbaantje.
Abonneren op:
Posts (Atom)
