Jeugdsentiment
Het ei-verhaal
In de maand mei
leggen alle vogeltjes een ei.
Kom, dacht het meisje
Ik maak een reisje.
Ze was nog wel klein
maar ging toch alleen met de trein.
Ze ging langs bos en hei
en af en toe langs een wei.
Onder een eik stond een man met een geit
Die riep: "Dag kleine meid".
Ze zag een grote, dikke kei.
Die lag midden in de klei.
De vrouw naast haar zei:
''Zie eens hoe mooi ik brei".
Op de trui kwam een aardbei.
Dat is een heel karwei.
Toen aten ze allebei
een kop soep met prei.
Ze morsten op het zeil.
Vlug kwam er een man met een dweil.
In zijn haar zat een scheiding.
De man zei: ''Ik heb hier de leiding".
Onze vriend ging snel aan de arbeid
en nam toen weer afscheid.
De trein kwam aan bij een plein.
Daarnaast lag een groot terrein.
Eerst ging het meisje nog een eind lopen,
want ze moest nog pleisters kopen.
Ze lette goed op de kwaliteit
en zei: ''Het is voor mijn eigen veiligheid''.
Daarna reisde ze in het geheim naar een eiland.
Daar stond een paleis in een weiland.
Hier wooonde een keizer, die zei: ''Wat geinig!
Een feit is, zulke leuke meisjes, zien we hier weinig!"
Einde.
7.3.04
4.3.04
Sprookjesachtig
Moos en ik stonden vanavond in de rij bij Albert Heyn. Hij en zijn vriend in de rij naast ons. Hij ging vast richting uitgang, nog even sigaretten halen. Hij. Lang, groot, (zeer nonchi) blond haar, zo'n (stoere) jas met een capuchon afgezet met een plouzy rand en een lekker zonnebank kleurtje. In de drukte stootte hij tegen me aan (de heup) waarop ik mijn 'ow-geen-probleem-lach' lachte en verloor hem toen uit het oog wegens het betalen van m'n avondeten. Met de boodschappen in de tas staken Moos en ik de straat over om mijn foto's op te halen bij Kruidvat. In die winkel verbleven we ongeveer tien minuten.
Bij het verlaten van het pand, je raadt het al, kwam Hij net aanlopen zodat we ons op enkele meters afstand van de boys bevonden. Moos merkte op dat 'dit' geen toeval kon zijn en ook ik dacht vrijwel onmiddellijk aan Het Lot. Nu, het kan nog gekker want de jongens sloegen geheel onverwacht Mijn straatje in. Ultra relaxed liepen wij door tot nummer acht en zagen de mannen ergens links af staan. En jawel, hij keek nog even naar me. Hij denkt vast de hele avond al aan me. Het is dat ik geen hond heb die uitgelaten moet worden. Hij baalt natuurlijk als een stekker dat ik me niet meer vertoond heb. Logisch, logisch... Maar geloof me, we zien elkaar vast snel weer en dan worden we vreselijk verliefd.
(En ze leefden nog lang en gelukkig)
Moos en ik stonden vanavond in de rij bij Albert Heyn. Hij en zijn vriend in de rij naast ons. Hij ging vast richting uitgang, nog even sigaretten halen. Hij. Lang, groot, (zeer nonchi) blond haar, zo'n (stoere) jas met een capuchon afgezet met een plouzy rand en een lekker zonnebank kleurtje. In de drukte stootte hij tegen me aan (de heup) waarop ik mijn 'ow-geen-probleem-lach' lachte en verloor hem toen uit het oog wegens het betalen van m'n avondeten. Met de boodschappen in de tas staken Moos en ik de straat over om mijn foto's op te halen bij Kruidvat. In die winkel verbleven we ongeveer tien minuten.
Bij het verlaten van het pand, je raadt het al, kwam Hij net aanlopen zodat we ons op enkele meters afstand van de boys bevonden. Moos merkte op dat 'dit' geen toeval kon zijn en ook ik dacht vrijwel onmiddellijk aan Het Lot. Nu, het kan nog gekker want de jongens sloegen geheel onverwacht Mijn straatje in. Ultra relaxed liepen wij door tot nummer acht en zagen de mannen ergens links af staan. En jawel, hij keek nog even naar me. Hij denkt vast de hele avond al aan me. Het is dat ik geen hond heb die uitgelaten moet worden. Hij baalt natuurlijk als een stekker dat ik me niet meer vertoond heb. Logisch, logisch... Maar geloof me, we zien elkaar vast snel weer en dan worden we vreselijk verliefd.
(En ze leefden nog lang en gelukkig)
Au!
Ken je dat? Je verbrandt één pixel van je tong. Je voelt dat de hele dag. Je baalt er de hele dag van. Ken je dat? Grootste boosdoeners zijn kaas (tosti's) en melk (hot chocolate)... Ken je dat? Nu, voor iedereen die dit kent, ik maak dit geregeld mee en snap als de beste wat je doormaakt. Ik hoop je op deze manier een hart onder de riem te steken. Degenen die er nog eens over na wil babbelen (hetzij openlijk of anoniem) verwijs ik naar het gastenboek. En onthoud; samen staan we sterk. Forever.
Ken je dat? Je verbrandt één pixel van je tong. Je voelt dat de hele dag. Je baalt er de hele dag van. Ken je dat? Grootste boosdoeners zijn kaas (tosti's) en melk (hot chocolate)... Ken je dat? Nu, voor iedereen die dit kent, ik maak dit geregeld mee en snap als de beste wat je doormaakt. Ik hoop je op deze manier een hart onder de riem te steken. Degenen die er nog eens over na wil babbelen (hetzij openlijk of anoniem) verwijs ik naar het gastenboek. En onthoud; samen staan we sterk. Forever.
2.3.04
Zoenverbod tijdens spits
In tijden dat ik zelf als single door het leven ga, zoals nu, wil ik om me heen niet al teveel verliefde mensen spotten. Helaas is het omgekeerde het geval. Ik erger me kapot aan stelletjes die hand in hand fietsen en dan met hun armen heen en weer zwieren omdat ze zo gelukkig zijn en het allerergste is nog wel dat geklef op het station. Die ellenlange afscheidssessies; 'Ik moet nu gaan schatje, ik hou van je schatje, we bellen, kus?' 'kus' en dan dat eeuwige gezoen tot de conducteur fluit; ik kan er niet langer tegen.
Om deze reden stel ik een algeheel zoenverbod in het openbaar voor maar Moos attendeerde me erop dat ik me zelf ook zo gedraag als het me even uit komt. Misschien heeft ze daar gelijk in en daarom heb ik de regel iets aangepast. Zoenen in de spits is als het aan mij ligt vanaf vandaag streng verboden. Alvast bedankt voor uw begrip en tegen de tijd dat ik er zelf ook weer klaar voor ben laat ik het u weten.
In tijden dat ik zelf als single door het leven ga, zoals nu, wil ik om me heen niet al teveel verliefde mensen spotten. Helaas is het omgekeerde het geval. Ik erger me kapot aan stelletjes die hand in hand fietsen en dan met hun armen heen en weer zwieren omdat ze zo gelukkig zijn en het allerergste is nog wel dat geklef op het station. Die ellenlange afscheidssessies; 'Ik moet nu gaan schatje, ik hou van je schatje, we bellen, kus?' 'kus' en dan dat eeuwige gezoen tot de conducteur fluit; ik kan er niet langer tegen.
Om deze reden stel ik een algeheel zoenverbod in het openbaar voor maar Moos attendeerde me erop dat ik me zelf ook zo gedraag als het me even uit komt. Misschien heeft ze daar gelijk in en daarom heb ik de regel iets aangepast. Zoenen in de spits is als het aan mij ligt vanaf vandaag streng verboden. Alvast bedankt voor uw begrip en tegen de tijd dat ik er zelf ook weer klaar voor ben laat ik het u weten.
Nog drie nachtjes slapen
Vrijdag heeft Fje haar rijexamen. Autorijden heb ik nooit vreselijk bijzonder gevonden en ook op m'n achttiende had ik, in tegenstelling tot vele anderen, totaal die drang niet om metéén te beginnen (of lag dat aan het feit dat ik er geen geld voor had?) maar nu mijn vriendin straks auto mag rijden kijk ik er toch heel anders tegen aan.
Stel je voor, zij achter het stuur en ik ernaast. Zij met zo'n grote zonnebril op en een sjaaltje om haar hoofd en ik met m'n voeten op het dashboardkastje. Ramen open, radio aan, en dan maar crossen! Kun je het je voorstellen? Wij in ieder geval wel. Nog drie nachtjes slapen...
Vrijdag heeft Fje haar rijexamen. Autorijden heb ik nooit vreselijk bijzonder gevonden en ook op m'n achttiende had ik, in tegenstelling tot vele anderen, totaal die drang niet om metéén te beginnen (of lag dat aan het feit dat ik er geen geld voor had?) maar nu mijn vriendin straks auto mag rijden kijk ik er toch heel anders tegen aan.
Stel je voor, zij achter het stuur en ik ernaast. Zij met zo'n grote zonnebril op en een sjaaltje om haar hoofd en ik met m'n voeten op het dashboardkastje. Ramen open, radio aan, en dan maar crossen! Kun je het je voorstellen? Wij in ieder geval wel. Nog drie nachtjes slapen...
1.3.04
Brutale bejaarde
Ga ik net in de rij staan voor de kassa bij Albert Heyn staat er voor me een karretje met daarin een paar bejaarde artikelen (twee karbonaadjes, zakje met wat lof, droge biscuitjes en koffiemelk) dus ik duw dat karretje braaf mee terwijl de rij slinkt en op het moment dat ik bijna aan de beurt ben piep ik er met m'n mandje toch even voor langs. Komt er dus net zo'n bejaarde met een pakje Becel in haar hand naar de kassa stormen. Beleefd als ik ben doe ik weer een stapje achteruit, maar voor haar heb ik het al verpest. 'Ik kom heus wel terug hoor' snauwt ze, 'ik was de boter vergeten'. Ik zeg 'nou geen probleem, gaat u gang'. Zegt ze 'jaaaa tis al goed, tis ook altijd hetzelfde met jullie'. Ik probeer zo nonchalant mogelijk te kijken terwijl de bejaarde haar karbonaadjes op de lopende band legt. Op een gegeven moment moet ze dus betalen heeft die sloeber vier cent te weinig. Dus ik denk sjongejongejonge tis ook altijd hetzelfde met jullie.
Ga ik net in de rij staan voor de kassa bij Albert Heyn staat er voor me een karretje met daarin een paar bejaarde artikelen (twee karbonaadjes, zakje met wat lof, droge biscuitjes en koffiemelk) dus ik duw dat karretje braaf mee terwijl de rij slinkt en op het moment dat ik bijna aan de beurt ben piep ik er met m'n mandje toch even voor langs. Komt er dus net zo'n bejaarde met een pakje Becel in haar hand naar de kassa stormen. Beleefd als ik ben doe ik weer een stapje achteruit, maar voor haar heb ik het al verpest. 'Ik kom heus wel terug hoor' snauwt ze, 'ik was de boter vergeten'. Ik zeg 'nou geen probleem, gaat u gang'. Zegt ze 'jaaaa tis al goed, tis ook altijd hetzelfde met jullie'. Ik probeer zo nonchalant mogelijk te kijken terwijl de bejaarde haar karbonaadjes op de lopende band legt. Op een gegeven moment moet ze dus betalen heeft die sloeber vier cent te weinig. Dus ik denk sjongejongejonge tis ook altijd hetzelfde met jullie.
Kamer
Maandagochtend half elf. Terug in Utrecht. Ik heb koffie gezet en melk opgeschuimd. Ik heb de ramen open gezet en hoor de vogels buiten fluiten. Ik ben gek op deze kamer waar ik nu een half jaar woon. Ik ben gek op de groene muren (citroengras) en ik ben gek op de roze geblokte rolgordijnen van IKEA. Ik ben gek op de televisie die nog van m'n oma is geweest en ik ben gek op de frisse posters van H&M met daarop de nieuwe lentemode. Ik ben zelfs gek op het witte bankje waarop ik nu mijn cappuccino ga drinken maar dat eigenlijk helemaal niet zo lekker zit.
Maandagochtend half elf. Terug in Utrecht. Ik heb koffie gezet en melk opgeschuimd. Ik heb de ramen open gezet en hoor de vogels buiten fluiten. Ik ben gek op deze kamer waar ik nu een half jaar woon. Ik ben gek op de groene muren (citroengras) en ik ben gek op de roze geblokte rolgordijnen van IKEA. Ik ben gek op de televisie die nog van m'n oma is geweest en ik ben gek op de frisse posters van H&M met daarop de nieuwe lentemode. Ik ben zelfs gek op het witte bankje waarop ik nu mijn cappuccino ga drinken maar dat eigenlijk helemaal niet zo lekker zit.
Abonneren op:
Posts (Atom)