Draaien

Ik heb gaatjes in m'n oren laten schieten. Twintig jaar lang kwam het niet in me op om zoiets te doen maar een paar weken geleden was de drang 'daar'. De juwelier vond dat ik mooie oren had en nu glinstert er aan elke kant een klein knopje. En dan nu fijn de hele dag draaien en draaien; ik doe niets liever.

Dombås

In Dombås staat het liefste hostel van de wereld. Het ligt in Oppland, Noorwegen. Moos en ik hebben er twee keer een paar dagen geslapen, in een idyllische kamer met houten muren en houten stapelbedden. Nu zit het hostel waarschijnlijk bomvol met wintersporters. Alle bedden vol. Overdag snowboarden. 's Avonds feest. In mei was er niemand behalve wij. En daarom mochten we gratis de fietsen lenen om via de steile bochten naar beneden te zoeven, op voorwaarde dat we de banden lieten bijpompen in het dorp.

Elke morgen ontbeten we in het hotel gedeelte en als we daar heen liepen zwaaiden we naar de blonde Noorse vrouw die in de keuken broodjes stond te bakken. Dan lachte ze hartelijk naar ons en zwaaide terug. Op 17 mei was het helemaal feest. Die ochtend was er geen buffet maar was de tafel speciaal voor ons gedekt. Er stonden bloemen, er lagen extra mooie servetten, we kregen koffie, jus, én een glas koude Tine melk en bovendien een eitje. Dat regelt de blonde vrouw voor de wintersporters vast niet.

Snoopy forever

Al tijden heb ik het idee dat Snoopy wordt misbruikt. Met name door Hema en Hennes & Mauritz. Het begon met enkele artikelen waarop Snoopy stond afgebeeld maar het wordt steeds gekker. Pyjama's, ondergoed, sleutelhangers, make-up; alles is verkrijgbaar.

Sinds kort is ook Mickey Mouse van de partij. Zijn olijke maar vooral arrogante uitstraling sieren menig onderbroekje. Nu ken ik Mickey inmiddels aardig omdat ik in de kerstvakantie werkte bij Disney on Ice. En een echt lieverdje is het niet. Omdat hij toevallig Walt Disney's eerste karakter was denkt hij vaak dat hij alles kan maken. Japie Krekel werd tijdens zijn solo optredens een aantal keer hardhandig van het podium geduwd en wanneer Donald Duck iets zei was Mickey's reactie: 'Jaaaa, tuurlijk Donald...'

Met deze informatie in m'n achterhoofd kan ik me voorstellen hoe Mickey een flink pak geld uit de H&M merchandise heeft weten te slepen, en helaas zie ik Snoopy hier niet voor aan. Jij en ik weten allebei dat Snoopy in niets lijkt op Mick. Zijn goedheid, sociale gevoel en warme glimlach typeren hem. En ik bedacht me dat hij misschien niets afweet van de hele verkoop.

Vanmorgen stond ik op de ondergoedafdeling van H&M voor de aanschaf van nieuwe onderbroeken en prominent in het midden hingen de setjes met Mickey print. Ik heb ze geen blik waardig gegund en ben gegaan voor een setje van 3 roze onderbroekjes met Snoopy print en de tekst: 'Snoopy forever'. De H&M mag dan verdienen aan mijn lievelingshondje, maar hij zit in m'n hart.

Schetig

Sommige mensen vinden 'schetig' een vies woord, maar ik gebruik het regelmatig. Bepaalde dingen zijn nu eenmaal erg schetig. De oven staat aan, ik ga er zometeen een broodje in bakken. Op de verwarming staat nu een bakblik met daaroverheen een blauwwit geblokt theedoekje. Kijk, dat is nou schetig.

Brief aan Oom Govert

Beste 'oude' meneer Harmsen,

Het spijt me. Het spijt me zo. Het spijt me dat ik in die goeie ouwe tijd dat u nog meespeelde in mijn lievelingssoap wel eens over u heb geroddeld. Ik vond u maar een saaie vent, en heb eerlijk gezegd, hoewel dat toen met Henny best moeilijk voor u was, nooit echt veel empathie voor u gevoeld.

Nu, nu u weg bent, is alles anders. De 'nieuwe' meneer Harmsen is helemaal niet aardig. Hij kijkt altijd chagereinig, hij liegt dat hij een wereldreis gemaakt heeft en vervalst zelfs ongegeneerd tickets. Bovendien is hij nogal gesteld op luxe; in de Rozenboom laat hij zich dagelijks op zijn wenken bedienen en goedkope wijnen drinkt hij niet.

U stond altijd voor iedereen klaar. U bakte altijd appeltaarten. U hing niet eeuwig en altijd in de Rozenboom rond, maar hoorde bij het meubilair van uw eigen keukentje.

U bent voor mij de echte Oom Govert. U en niemand anders.

-Kaneel.

Verbod

Jean Paul Gaultier is het meest heerlijke mannenluchtje dat ik ken. Ik heb er goede herinneringen aan en nog steeds kan ik het niet weerstaan. Als ik het ruik stokt m'n adem in m'n keel, beginnen m'n knieën te knikken en kan ik niet meer nadenken.

Stond ik dus vanmiddag met m'n moeder in de koopjeshoek van IKEA, ruik ik een vleugje van die goddelijke, onweerstaanbare geur, die meteen beelden van de knapste, lekkerste en stoerste mannen bij me oproept, dus ik draai me heel voorzichtig om, staat daar een kaal mannetje van een jaar of veertig.

Dat vind ik dus gewoon niet kunnen. En daarom verbied ik elke onaantrekkelijke man die bovendien ouder is dan een jaar of dertig vanaf nu nog zoveel lef te hebben om ooit nog Jean Paul te gebruiken. Ik ben daar maar gewoon even heel eerlijk in.

Robbie & Madelief

Fje leerde ik kennen op de middelbare school. Een jaar of vier geleden. We zaten bij elkaar op toneel en hoewel we niet in dezelfde klas zaten deden we wel tegelijk examen. We werden al snel goede vriendinnetjes. Zij noemde mij Madelief, naar het boek van Guus Kuijer, ik noemde haar Robbie. We waren zestien. We slaagden allebei. Fje ging in Enschede studeren en wonen. Belachelijk ver maar ik had me er bij neer te leggen. Ik bleef hier. De afgelopen twee jaar bleven we elkaar schrijven en soms belden we, en als we elkaar zagen waren we nog steeds Robbie & Madelief, maar we zagen elkaar zo weinig...

En nu, hebben we een soort opleving! We weten niet waar het opeens vandaan komt. We hebben elkaar deze maand zowaar al vier keer gezien, we mailen elkaar elke dag en vanavond als ze bij haar ouders is belt ze me. Daar ben ik nog steeds 'voordeelnummer'. Heerlijk.