Snuff'le
Zoals we allemaal weten haal je bij de drogist tegenwoordig niet alleen maar pleisters en shampoo. Er komt meer bij kijken. Ze hebben spullen. Deze trekken me ontzettend aan. Zo sta ik geregeld lekker bij de Kruidvat te snuff'le, tussen de moeders met kinderwagens in die Bert en Ernie kleurboeken inladen. Dan neus ik wat rond. Dan bekijk ik de juwelen en de B-kinderboeken.
Steeds weer verwacht ik dat er iets voor me bijzit. Een mooie beautycase of leuke DVD. Maar helaas. Op het moment dat ik m'n maat sta te zoeken tussen de Anni Rolfi zijden dames pyjama's (9.95) en sta te bladeren in Jachttekeningen van Rien Poortvliet (5.98) besef ik me meestal net op tijd dat het een mooi moment is de winkel te verlaten. Dáááág mevrouw.
30.11.04
29.11.04
27.11.04
Josje
We gingen vannacht naar huis op zijn fiets. Een zwarte fiets zonder achterrekje. Toen mocht ik op de stang zitten. We reden best hard want het was best koud en ik vond het best eng. Vooral toen we echt vlak langs de bussluis sjeesden en en ook bij elke bocht die we namen. Hij floot het deuntje van Turks Fruit en hij noemde me Josje. Ik zei dat ik niet wist wie Josje was en dat ik alleen Olga kende. Maar hij wist zeker dat Josje ook in Turks Fruit speelde. Het fietsen was steeds minder eng. Het was leuk en gezellig en het maakte niet uit dat m'n billen zeer deden. We spraken af zondag Turks Fruit te huren en we spraken af van de zomer door Amsterdam te gaan fietsen. Ik op de stang, zonder jas, zonder tas. Gewoon een beetje fietsen en fluiten.
We gingen vannacht naar huis op zijn fiets. Een zwarte fiets zonder achterrekje. Toen mocht ik op de stang zitten. We reden best hard want het was best koud en ik vond het best eng. Vooral toen we echt vlak langs de bussluis sjeesden en en ook bij elke bocht die we namen. Hij floot het deuntje van Turks Fruit en hij noemde me Josje. Ik zei dat ik niet wist wie Josje was en dat ik alleen Olga kende. Maar hij wist zeker dat Josje ook in Turks Fruit speelde. Het fietsen was steeds minder eng. Het was leuk en gezellig en het maakte niet uit dat m'n billen zeer deden. We spraken af zondag Turks Fruit te huren en we spraken af van de zomer door Amsterdam te gaan fietsen. Ik op de stang, zonder jas, zonder tas. Gewoon een beetje fietsen en fluiten.
Girls at first sight
Je hebt van die meisjes met ratachtig kort haar en in de nek van die uitgedunde lange plukken. Dat is echt helemaal in. Op zulke meisjes heb ik het dus niet zo. Op het eerste gezicht. Ik bedoel respect 2 all weetje, er zullen vast hele aardige tussen zitten, of grappige, of meiden met hele leuke hobby's. Maar zo in de beginfase dat ik zo'n meisje zie, nee, dan voel ik niet de behoefte om zo iemand aan te spreken en een gezellige vriendschap op te bouwen. Nee. Ik voel me toch meer thuis bij meisjes met gezellige warrige haren of het haar dragend in een nonchalante knip. En die kunnen dan natuurlijk ook best erg onaardig zijn als je ze beter leert kennen.
Je hebt van die meisjes met ratachtig kort haar en in de nek van die uitgedunde lange plukken. Dat is echt helemaal in. Op zulke meisjes heb ik het dus niet zo. Op het eerste gezicht. Ik bedoel respect 2 all weetje, er zullen vast hele aardige tussen zitten, of grappige, of meiden met hele leuke hobby's. Maar zo in de beginfase dat ik zo'n meisje zie, nee, dan voel ik niet de behoefte om zo iemand aan te spreken en een gezellige vriendschap op te bouwen. Nee. Ik voel me toch meer thuis bij meisjes met gezellige warrige haren of het haar dragend in een nonchalante knip. En die kunnen dan natuurlijk ook best erg onaardig zijn als je ze beter leert kennen.
21.11.04
Echt
“Wat is ECHT?” vroeg het konijntje op een dag, toen ze naast elkaar lagen, vlakbij de haard in de kinderkamer, voordat Nana zou komen opruimen. “Betekent het dat je van binnen iets hebt dat zoemt en van buiten een palletje?”
“ECHT is niet hoe je gemaakt bent,” zei het leren paard. “Het is iets dat met je gebeurt, als een kind lang, heel lang van je houdt, dan word je ECHT.”
“Doet dat pijn?” vroeg het konijntje. “Soms wel,” zei het leren paard, want hij sprak altijd de waarheid. “Als je ECHT bent, dan geef je er niets om dat het pijn heeft gedaan.”
“Gebeurt het allemaal ineens, net als opgewonden worden?”, vroeg hij, “of stukje bij stukje?”
“Het gebeurt niet allemaal ineens,” zei het leren paard. “Je wordt het gewoon. Het duurt een hele tijd. Daarom gebeurt het niet vaak met dingen die gemakkelijk breken of scherpen randen hebben, of voorzichtig behandeld moeten worden. In het algemeen ben je tegen de tijd dat je ECHT wordt, meestal kaal geknuffeld, en je ogen zijn eruit gevallen en je poten bengelen erbij en je ziet er haveloos uit. Maar dat geeft allemaal niet, want als je eenmaal ECHT bent, ben je niet lelijk meer, behalve voor mensen die het niet begrijpen.”
Uit: Het fluwelen konijn van Margery Williams
“Wat is ECHT?” vroeg het konijntje op een dag, toen ze naast elkaar lagen, vlakbij de haard in de kinderkamer, voordat Nana zou komen opruimen. “Betekent het dat je van binnen iets hebt dat zoemt en van buiten een palletje?”
“ECHT is niet hoe je gemaakt bent,” zei het leren paard. “Het is iets dat met je gebeurt, als een kind lang, heel lang van je houdt, dan word je ECHT.”
“Doet dat pijn?” vroeg het konijntje. “Soms wel,” zei het leren paard, want hij sprak altijd de waarheid. “Als je ECHT bent, dan geef je er niets om dat het pijn heeft gedaan.”
“Gebeurt het allemaal ineens, net als opgewonden worden?”, vroeg hij, “of stukje bij stukje?”
“Het gebeurt niet allemaal ineens,” zei het leren paard. “Je wordt het gewoon. Het duurt een hele tijd. Daarom gebeurt het niet vaak met dingen die gemakkelijk breken of scherpen randen hebben, of voorzichtig behandeld moeten worden. In het algemeen ben je tegen de tijd dat je ECHT wordt, meestal kaal geknuffeld, en je ogen zijn eruit gevallen en je poten bengelen erbij en je ziet er haveloos uit. Maar dat geeft allemaal niet, want als je eenmaal ECHT bent, ben je niet lelijk meer, behalve voor mensen die het niet begrijpen.”
Uit: Het fluwelen konijn van Margery Williams
18.11.04
Zomerregen
De laatste twee weken in Frankrijk regende het zo af en toe midden op de dag. Maar die kindertjes daar zijn de beroerdste niet. Ook al was de lucht nog zo dreigend, het waterpolotoernooi ging door. Ik stond dan op de kant, in m'n lelijke groene polo-sport broekje wat ik in Turkije voor een paar centen op de markt had gekocht en het fluitje om m'n nek. Ik moedigde de teams aan en gaf zo professioneel mogelijk de tussenstanden door. En dan was het net 4-3, en dan barstte het los. Dikke druppels regen in het water. De kinderen hezen zich op de kant en ik raapte de doelen bijeen. Met z'n allen spurtten we de zwembadtrap af en renden op onze natte slippers over het grind naar de bar. Waar de petanque fanaten de ballen even lieten rusten voor een wijntje. Dan gingen we zitten in de hoek, op de grond, en dan speelden we een spel. Bij voorkeur chef d'orchestre. En wie hem was en de verkeerde dirigent uit de groep pikte moest een opdracht doen. Over die opdrachten werd lang nagedacht. Ik moest vijf rondjes door de bar hinkelen en vijf mannen onbekenden mannen kussen. Op de wang weliswaar. We bleven raden, lachen en hinkelen tot de donkere wolken plaats maakten voor zon. En dan stormden we de zwembadtrap weer op.
De laatste twee weken in Frankrijk regende het zo af en toe midden op de dag. Maar die kindertjes daar zijn de beroerdste niet. Ook al was de lucht nog zo dreigend, het waterpolotoernooi ging door. Ik stond dan op de kant, in m'n lelijke groene polo-sport broekje wat ik in Turkije voor een paar centen op de markt had gekocht en het fluitje om m'n nek. Ik moedigde de teams aan en gaf zo professioneel mogelijk de tussenstanden door. En dan was het net 4-3, en dan barstte het los. Dikke druppels regen in het water. De kinderen hezen zich op de kant en ik raapte de doelen bijeen. Met z'n allen spurtten we de zwembadtrap af en renden op onze natte slippers over het grind naar de bar. Waar de petanque fanaten de ballen even lieten rusten voor een wijntje. Dan gingen we zitten in de hoek, op de grond, en dan speelden we een spel. Bij voorkeur chef d'orchestre. En wie hem was en de verkeerde dirigent uit de groep pikte moest een opdracht doen. Over die opdrachten werd lang nagedacht. Ik moest vijf rondjes door de bar hinkelen en vijf mannen onbekenden mannen kussen. Op de wang weliswaar. We bleven raden, lachen en hinkelen tot de donkere wolken plaats maakten voor zon. En dan stormden we de zwembadtrap weer op.
16.11.04
Licht in de duisternis
Hij belt en hij vraagt wat ik aan het doen ben. Ik zeg dat ik een beetje lig te lezen en ik vraag wat hij aan het doen is. Hij zegt dat hij een nachtlampje voor mij aan het maken is. 'Een nachtlampje?', vraag ik. 'Zodat jij ook een lichtje hebt aan jouw kant van het bed', zegt hij.
Dat vind ik nou zo leuk aan hem. Dat hij op het idee komt om voor mij een nachtlampje te maken. En dat hij de rechterkant van z'n zelf getimmerde kingsize bed ziet als mijn kant, dat is zo mogelijk nog liever.
Hij belt en hij vraagt wat ik aan het doen ben. Ik zeg dat ik een beetje lig te lezen en ik vraag wat hij aan het doen is. Hij zegt dat hij een nachtlampje voor mij aan het maken is. 'Een nachtlampje?', vraag ik. 'Zodat jij ook een lichtje hebt aan jouw kant van het bed', zegt hij.
Dat vind ik nou zo leuk aan hem. Dat hij op het idee komt om voor mij een nachtlampje te maken. En dat hij de rechterkant van z'n zelf getimmerde kingsize bed ziet als mijn kant, dat is zo mogelijk nog liever.
Abonneren op:
Posts (Atom)
